Çocukken bilye (Diyarbakır şivesi ile xar) oynarken, tümüne anlamında “Çüçüütt” diyerek belli bir hedefe değil, hangisine denk gelirse şeklinde ön bir tanımdan sonra bilyeyi yuvarlardık.
Birine denk gelirse, arkadaşımızın yeteneğini aşağılamak için de, “Korfıstandan değdi” (Şans eseri-tesadüfen) yurdun derdik. Birde, bilyeyi “xarı” atmadan önce şansı kırılsın diye rakip oyuncu sihirli bir sözcük olan, “quzz hele” (Hel&nin ..mı)diye bağırırdı. Hele kimdi? cinsel organının nasıl bir uğursuzluğu vardı bilinmezdi.
Bugün yaşadığımız şu günlerde Zamlar “Çüçüüüt!! diye bağırarak üstümüze üstümüze gelirken, toplumun bütün alt tabaklarını darmadağın etti, orta sınıf tarihten silindi. Velhasıl ” Korfıstandan” yaşıyoruz, “quzz hel& sihirli sözcüğü bile, “Çüçüüütt” diye üzerimize gelen kasırgayı durdurmaya yetmiyor.
Daha açık bir ifadeyle, “Çelik çömlek patladı..!” Hani bir sanatçı derdi ya, “Zor dostum zor gülerken ağlamak/Onu bir başkasının yanında görmek”
Aziz Gülmüş
-İsmet dayı ne yapıyorsun? diye sordu -Kürdçe mektup yazıyorum ! Adam alaycı bir dokundurma yaparak: -Yaaa !! Kürdçe yazılabiliyor mu? -Tabii ne sandın ? elbette yazılıyor ! -Bilmiyordum valla !...
Yaşamla bağım gittikçe kopuyor, ben ona gittikçe o uzaklaşıyor. Kendimi ağır yaralı yoğun bakım odasında bitkisel hayatta sanıyorum. Uyanık olduğum halde kabuslar doluşuyor beynime. Uyanır gibi oluyorum kimi vakit.. bir...
Bir gün Kurumuş çamur parçası taş parçasının yanına gitmiş ve iki gözü iki çeşme ağlamaya başlamış, Taş merakla: –Çamur kardeş neden ağlıyorsun, bir derdin mi var? diye sormuş. Çamur parçası...
Bizim Berber Ehmo’nun çok samimi arkadaşı olan kısaca Oro dedikleri Orhan, onbeş-yirmi günde bir Ehmo’nun berber dükkanına gelerek evde yatalak olan dedesi Hınnuş’u traş edeceğini söyleyerek ondan şarjlı traş makinasını...
Sakın düşme!..Düşersen eğer, merhaba vermeyi bile çok gören olur, başka mecralara yönelir tüm selamlar..Sakın düşme!..Gözbebeği iken, gözlerin sakındığı çöp olursun bir anda.. içine akıttığın göz yaşların başkasının gülen gözlerine dönüşür.....
Çok uzun yıllar önce bizim Diyarbakır’da oldukça cimri bir adam varmış. Eve ekmek almayı bile büyük bir eziyet görür, karısı ondan evin ihtiyaçlarını bile istemekten çekinirmiş. Karısı bir sabah uyandığında...
Yorum Yap