Tek göz oda ve hergün köyden gelip haftalarca evimizde konaklayan akrabalara rağmen babamın tam on çocuk yapmasının takdire şayan bir performans olduğunu yeni yeni anlamanın şaşkınlığı içindeyim..
Arkadaş! bu ne hız? bu nasıl bir illegallite ustalığı? aklım almıyor..
Hiç unutmam; tek göz odamız hınca hınç insan kalabalığı, oturacak yer yok, üstüne üstlük köyden tedavi amaçlı gelen üç dört hasta yere serilen yatakta inliyor. Babam işten eve geldi, gördüğü manzara karşısında elindeki yiyecek torbalarını anneme vererek geri gitti, o gece otelde kalmıştı.
Çok nadiren yalnız kalırdık. Fırsatı iyi değerlendirmiş olacakki attığı her şut doksana takılmış. Tam on çocuk yapmıştı, helal olsun! her babayiğidin harcı değil yakaladığı her fırsatı gole çevirmek.. Üstelik hepimiz aynı odada yatmamıza (Arada bir, uyuyun bak Gure Manco gelecek) demelerine ve sabah kalkıp avlunun uzak köşesindeki banyoda yıkanmalarına anlam veremeyişimize rağmen.. Yani biz Kürdler varlığımızı biraz da Gure Manco efsanesine borçluyuz demek mübalağa olmaz sanırım..
Şimdiki çocuklara, “Gure Manco gelecek, uyuyun!” desek, “Feriştahı gelsin! ” diyecektir emin olun..
Bugün bir kaç oda olmasına rağmen ben babamdan tam dört eksikle geride kaldım. Demekki babam benim şimdiki şartlarıma sahip olsaydı en az bir kaç futbol takımı (yedekler dahil) oluşturacak bir başarı elde ederdi. Helal olsun adama!
Bu alanda saha ve seyirci dezavantajına rağmen on çocuk yapmak büyük bir kahramanlık örneğidir.
Kendisinden özür diliyorum. Maalesef boynuz kulağı geçemedi..
-İsmet dayı ne yapıyorsun? diye sordu -Kürdçe mektup yazıyorum ! Adam alaycı bir dokundurma yaparak: -Yaaa !! Kürdçe yazılabiliyor mu? -Tabii ne sandın ? elbette yazılıyor ! -Bilmiyordum valla !...
Yaşamla bağım gittikçe kopuyor, ben ona gittikçe o uzaklaşıyor. Kendimi ağır yaralı yoğun bakım odasında bitkisel hayatta sanıyorum. Uyanık olduğum halde kabuslar doluşuyor beynime. Uyanır gibi oluyorum kimi vakit.. bir...
Bir gün Kurumuş çamur parçası taş parçasının yanına gitmiş ve iki gözü iki çeşme ağlamaya başlamış, Taş merakla: –Çamur kardeş neden ağlıyorsun, bir derdin mi var? diye sormuş. Çamur parçası...
Bizim Berber Ehmo’nun çok samimi arkadaşı olan kısaca Oro dedikleri Orhan, onbeş-yirmi günde bir Ehmo’nun berber dükkanına gelerek evde yatalak olan dedesi Hınnuş’u traş edeceğini söyleyerek ondan şarjlı traş makinasını...
Sakın düşme!..Düşersen eğer, merhaba vermeyi bile çok gören olur, başka mecralara yönelir tüm selamlar..Sakın düşme!..Gözbebeği iken, gözlerin sakındığı çöp olursun bir anda.. içine akıttığın göz yaşların başkasının gülen gözlerine dönüşür.....
Çok uzun yıllar önce bizim Diyarbakır’da oldukça cimri bir adam varmış. Eve ekmek almayı bile büyük bir eziyet görür, karısı ondan evin ihtiyaçlarını bile istemekten çekinirmiş. Karısı bir sabah uyandığında...
Yorum Yap