Bazen bir kelime, bir cümlenin taşıdığı anlamdan daha büyük bir medeniyet yükünü omuzlarında taşır. Bugün tartışılan konu da tam olarak budur.
İmam Hatip Ortaokullarında okutulan “Hz. Muhammed’in Hayatı” dersinin adının “Peygamber Efendimizin Hayatı” olarak değiştirilmesine yönelik teklif, ilk bakışta basit bir isim değişikliği gibi görülebilir. Ancak meseleye biraz daha yakından bakıldığında bunun bir kelime tercihi değil, bir medeniyet tercihi olduğu anlaşılacaktır.
Bu topraklarda insanlar asırlardır Resûl-i Ekrem’i yalnızca tarih kitaplarının satırlarında geçen bir şahsiyet olarak görmemiştir. Onun adı anıldığında saygı ayağa kalkmış, muhabbet dile gelmiş, hürmet kelimelere sinmiştir. Milletimiz ona daima “Peygamber Efendimiz” demiştir.
Çünkü medeniyetler yalnızca binalarla, yollarla veya kurumlarla inşa edilmez. Medeniyetler aynı zamanda kullandıkları dil ile yaşar. Saygıyı kaybeden dil, zamanla aidiyetini de kaybeder.
Gündeme taşıdığım bu teklifin önemli tarafı da burada ortaya çıkmaktadır. Talep edilen şey herhangi bir ideolojik dayatma değil; milletimizin asırlardır kullandığı saygı dilinin eğitim hayatında da karşılık bulmasıdır.
Çocuklarımıza Peygamberimizi öğretirken yalnızca onun hayatını anlatmakla yetinemeyiz. Ona duyulan sevgi ve hürmeti de aktarmak zorundayız. Eğitim, sadece bilgi nakli değil, aynı zamanda değer aktarımıdır.
Bu sebeple “Peygamber Efendimizin Hayatı” ifadesi, bir ders başlığından ibaret değildir. Bu ifade; bir milletin hafızasını, kültürünü ve medeniyet tasavvurunu temsil etmektedir.
Bu çağrının eğitim dilimizin milletimizin ruh kökleriyle daha güçlü bağlar kurmasına katkı sağlayacağına inanıyorum.
Çünkü bazı kelimeler vardır; sadece bir şeyi anlatmaz, aynı zamanda bir medeniyeti yaşatır.
Hüseyin Kâmil Kadıoğlu
Yorum Yap