Gaziantep’in dar sokaklarında her gün ekmeğini kağıt ve hurda toplayarak kazanan 72 yaşındaki bir kadın, dünya üzerindeki en büyük servetin “paylaşmak” olduğunu tüm insanlığa hatırlattı. Belediyenin kendisine sağladığı 1000 TL’lik gıda yardımını, tek bir an bile tereddüt etmeden Gazze’deki çocuklara ulaştırılmak üzere bağışladı. “Benim Karnım Bir Şekilde Doyar” Geçim mücadelesini ilerlemiş yaşına rağmen sokaklarda veren…
Gaziantep’in dar sokaklarında her gün ekmeğini kağıt ve hurda toplayarak kazanan 72 yaşındaki bir kadın, dünya üzerindeki en büyük servetin “paylaşmak” olduğunu tüm insanlığa hatırlattı. Belediyenin kendisine sağladığı 1000 TL’lik gıda yardımını, tek bir an bile tereddüt etmeden Gazze’deki çocuklara ulaştırılmak üzere bağışladı.
Geçim mücadelesini ilerlemiş yaşına rağmen sokaklarda veren yaşlı kadın, yardım kartını teslim aldığı anda aklına ilk gelenin Gazze’deki çocuklar olduğunu belirtti. Kendi zorlu yaşam koşullarına rağmen sergilediği bu duruş, dayanışmanın sınır tanımadığını bir kez daha kanıtladı.
Yaşlı teyze, bağışını yaparken kurduğu şu cümlelerle herkesi duygulandırdı:
“Belediyemizden Allah razı olsun, bana bu kartı verdiler. Ama televizyonda oradaki çocukları, aç kalan yavruları görünce içim elvermedi. Ben burada bir şekilde başımın çaresine bakarım, hurdamı toplar ekmeğimi çıkarırım. Ama onların hiçbir şeyi yok. Benden daha çok ihtiyacı olanlar var dedim.“
Gaziantep’te yankı uyandıran bu olay, sosyal medyada ve şehirde büyük bir takdir topladı. Kendi temel ihtiyaçlarından feragat ederek kilometrelerce ötedeki bir acıya merhem olmaya çalışan 72 yaşındaki bu koca yürekli kadın, yardımlaşmanın miktar değil, niyet ve fedakarlık meselesi olduğunu gösterdi.
Yorum Yap