16 yaşında kuma gittiği köye muhtar oldu

Mardin’in Derik ilçesinin kırsal Alagöz Mahallesinde,40 yıl önce gelin gelen Nebahat Durmaz (58), mahallenin muhtarlığını 2 dönemdir sürdürüyor.

Nebahat Durmaz Rûdaw’dan Abdulselam Akıncı’ya konuştu.

Muhtarlık dışında birçok işle uğraştığını söyleyen Durmaz “Hem köy muhtarıyım, hem ev kadınıyım. Hem çiftçi, hem berivanım. Sadece muhtarlık yetmiyor” diyor.

Kendisinden 23 yaş büyük hala oğlu Fethi Durmaz ile evlendiğinde henüz 16 yaşındaydı. İkinci eş olarak kuma gelen Nebahat Durmaz o günlere ilişkin şunları söylüyor:

“Şimdiki aklım olsa kuma gitmezdim”

“Kuma geldiğimde kocamın bir eşi ve 6 çocuğu vardı. En küçüğü emekliyordu. Kumam bana kuması gibi değil kaynanammış gibi davranıyordu. Ben de kendimi kızı gibi görüyordum. Kendisine ‘Xokê’ (büyük abla) diye hitap ediyordum. O da bana ‘gelinim’ diye seslenir kimsenin bana ‘kuman’ demesine izin vermezdi. Birbirimizi çok sever ve sayardık. Elbette büyük eziyetti kumaya gidene de kuma olana da. O zamanlar şimdiki gibi okumuş, gezip görmüş, bilinçli olsaydım tüm dünya bir araya da gelse bir kadına kuma gitmezdim. Çünkü kadın kadını desteklemeli. Kadınlara kuma olmamalı hizmet etmeliyiz. Eğer şimdiki aklım olsaydı asla kuma olmayı kabul etmezdim. Hiç bir zaman bir kuma gibi davranmadım.”

Eşi vefat edince 7 çocuğuna tek başına baktı

Nebahat Durmaz 20 yıl önce daha 37 yaşındayken eşi Fethi’yi 62 yaşında kalp krizi sonucu kaybettikten sonra 7 çocuğu ile bir başına kaldığını ve omuzlarına büyük bir yük bindiğini söylüyor.

Nebahat Durmaz o günleri şöyle anlatıyor:

“Kocam hakkın rahmetine kavuştuğunda ben ve 7 çocuğum tek başımıza kaldık. İkinci eş olduğum için mirastan da mahrum kaldım. Eşim vefat ettiğinde çok gençti, hepimiz çok üzüldük. Ben de gençtim 36-37 yaşlarındaydım. Perişan olduk, Sırf çocuklarım üzülmesin diye çok ağlamazdım. Çok üzüldüğümde bir ağacın altına gider, ağlardım. Yeter ki çocuklarım üzülmesin.”

7 çocuğuna bakmak için çok çalıştığını belirten Durmaz muhtar olma kararına ilişkin şunları belirtiyor:

“Çok çalıştık, hayvancılık da yaptık çiftçilik de. Tavuk da besledik hindi de. Ondan sonra dedim ki muhtar olayım. Muhtarın da maaşı da var işte neredeyse emekli oluyorum Her şey çocuklarım için.”

“Bunlar bizim yöresel kıyafetlerimiz, bizim sembolümüz”

2014’te ilk kez köy muhtarı seçildiğinden beri ne giyimini ne de dilini değiştirmedi. O, Derik ilçesinin tek kadın muhtarı olarak 31 Mart 2023’te ikinci kez köyünün muhtarı seçildiğinde Kürt kıyafetleri ile valiliğe, kaymakamlığa çıktı:

“Ben bir Kürt kadınıyım ve muhtarım. Giyim-kuşamımı hiç değiştirmedim. Bu kıyafetlerimle valinin yanına kaymakamın yanına çıktım. Cumhurbaşkanıyla bu kıyafetlerimle görüştüm. Bunlar bizim yöresel kıyafetlerimiz, bizim sembolümüz. Hiçbir zaman aslımızı unutmadık. Sonuna kadar da biz buyuz. Giyimimi hiçbir zaman değiştirmem.”

Köylüler muhtarlarından çok memnun

 Başarılı kadın muhtar Nebahat Durmaz köyü için yaptığı hizmetlerinden de şöyle bahsediyor:

“Köyümün yollarını yaptırdım. Su getirdim. Çocuk parkı yaptırdım. Köy yollarına parke taşları döşettim. Taziye evi açtım. Yaşlı bir amcamıza ev yaptırdım.”

 Sırtını Mazı Dağı’na dayamış olan Derik’in Tahlbeş Köyü 15 haneden oluşuyor. 150 kişinin yaşadığı köyün sakinleri muhtarlarından oldukça memnunlar.

Köy sakini Remziya Denka “ Muhtarımız erkek olsaydı nasıl kapısında gider işimizi yap derdik? Kadın olduğu için hiç çekinmeden kapısını çalıyor, taleplerimizi söylüyoruz” diyor.

 Bilal Denk ise “Tıpkı bir erkek muhtar gözüyle ona bakıyorum. Muhtarımız işinde çok başarılı. Bir erkekten daha iyi işini yapıyor” şeklinde muhtarından bahsediyor.

Mardin’de 699 muhtardan 2’si kadın iken Derik’te ise 79 muhtardan sadece Nebahat Durmaz kadın muhtar.